Auteur: Wouter van de Weerd
Deze fotoreis Japan Hokkaido in winterse sferen (12–24 februari 2026) voert van Tokio en het Jigokudani Monkey Park naar het winterse Hokkaido, met fotograaf Marco Gaiotti als begeleider. Op het programma: sneeuwapen, wilde zwanen, Japanse kraanvogels, Yezo-sikaherten, vossen en Stellers zeearenden. Al met al komen vrijwel alle wensen uit.
Reis Fotoreis Japan Hokkaido in winterse sferen Periode 12–24 februari 2026 Route Tokio & Nagano (Jigokudani) → Hokkaido: Notsuke-schiereiland, Lake Kussharo, Rausu, Tsurui Begeleiding Fotograaf Marco Gaiotti Hoogtepunten Sneeuwapen, wilde zwanen, Japanse kraanvogels, Yezo-sikaherten, vossen, Stellers zeearenden
Met de Shinkansen naar Nagano: het Japanse ritme
Onze fotoreis begint in Tokio, waar we vol verwachting de Shinkansen (Japanse hogesnelheidstrein) naar Nagano nemen. Met koffers en cameratassen gaan we op pad, en de trein vertrekt tot op de seconde nauwkeurig. Een fijne kennismaking met de Japanse ritmes: efficiënt, vriendelijk, verrassend. Ook het instappen is on-Nederlands: op het perron gaat iedereen netjes tussen de lijnen staan, zodat uitstappen en instappen soepel en vlot verlopen.
Een simpele lunchstop bij de 7-Eleven blijkt de eerste cultuurshock: “Ongelooflijk wat voor verschillende soorten fastfood en sushi je daar kunt krijgen.”
Sneeuwapen fotograferen in Jigokudani: wat mag je verwachten?
In het Jigokudani Monkey Park wacht het eerste hoogtepunt: de Japanse makaken, ofwel sneeuwapen. De wandeling naar het park is smal, glibberig en ijzig, maar de spanning stijgt bij elke stap. Zodra we het warmwaterbad bereiken, ontvouwt zich een surrealistisch tafereel: apen die in de dampende poel hangen alsof ze een wellnessarrangement hebben geboekt, maar wel omringd door rijen toeristen en fotografen.
De makaken trekken zich echter helemaal niets aan van de mensen. Ze badderen, vlooien, eten zaadjes die de verzorgers strooien en kijken soms dromerig langs iedereen heen. We zoeken naar hoeken, reflecties, close-ups en beweging, terwijl het licht snel wisselt tussen fel zonlicht en damp die het licht zachter maakt.
We leren hier kijken naar licht, achtergrond en compositie in plaats van alleen naar het onderwerp. Iedereen experimenteert: lange sluitertijden bij de waterval, portretten van natte kopjes, spelende kleintjes.
Maar de schattigheid heeft een rauwe rand. Tijdens een van de sessies ontstaat een felle vechtpartij: een aap wordt aangevallen, verdrinkt bijna en sterft even later aan zijn verwondingen. Het herinnert iedereen eraan dat dit geen dierentuin is, maar een hiërarchische, harde wereld.
Toch blijft de ervaring magisch. We bezoeken het park drie keer en raken steeds meer vertrouwd met het ritme van de apen, het licht en de composities. De dagen eindigen met Japanse maaltijden, robots die eten bezorgen en het ritueel van het selecteren van de foto’s van die dag.
© Eddy van Ryckeghem
Naar Hokkaido: het ruige noorden
Na de sneeuwapen volgt een vroege vlucht naar Hokkaido, het eiland waar we de rest van de reis doorbrengen. De luchthaven is druk en de rijen zijn lang, maar alles verloopt strak georganiseerd, met Japanse efficiëntie. We halen de nieuwe huurauto’s op en rijden meteen de winterwereld in: eindeloze sneeuwvlaktes, bevroren meren, vulkanische damp… en overal stilte.
Wel opletten: hier en daar zijn de wegen ijzig glad, dus enige voorzichtigheid is op zijn plaats.
Notsuke-schiereiland: herten en vossen in het avondlicht
Op het schiereiland Notsuke verschijnen de eerste Yezo-sikaherten in het zachte avondlicht. Ze zijn totaal niet schuw en bewegen sierlijk door de sneeuw; soms dwarrelt er lichte sneeuw, soms kleurt de lucht roze. Voor de perfecte hoek liggen we plat op de sneeuw en het ijs. De kou bijt, maar het landschap is adembenemend.
Later duiken op het schiereiland ook vossen op: soms slapend in de luwte van een boot, soms lopend door de sneeuw met donkere wolken achter zich. We voelen ons even op safari, maar dan in een bevroren witte wereld.
Zwanen bij Lake Kussharo: op het ijs in het blauwe en gouden uur
De dagen beginnen steeds vroeger: rond vijf uur rijden we door het donker naar het bevroren Lake Kussharo, waar wilde zwanen dobberen in een stukje open water dat door warmwaterbronnen wordt verwarmd. De combinatie van stoom, ijs, bergen en het blauwe of gouden uur zorgt voor een bijna spirituele sfeer.
Soms is het water spiegelglad en sereen, soms dwarrelt er sneeuw, soms is het licht hard en fel. We zoeken naar reflecties, tegenlicht en minimalistische composities.
We liggen languit op het ijs, Marco gaat werkelijk overal zonder enige gêne plat op zijn buik. Wij volgen zijn voorbeeld, en wachten op beweging, op een vleugelslag, op een moment van rust.
© Petra van der Zande
Geisers, zwavel en winterlandschappen
Tussen de fotosessies door verkennen we de vulkanische gebieden rond Lake Mashu en Lake Akan. Geisers spuwen stoom, zwavel kleurt de rotsen felgeel en modderpotjes borrelen ritmisch. Het ruikt scherp en het landschap is buitenaards; dankzij de contrasten tussen ijs, stoom en kleur is het een fotografisch speelveld.
Japanse kraanvogels: dansers in de sneeuw
Een van de grote dromen van deze fotoreis: de Japanse kraanvogel. We bezoeken meerdere observatieplekken, soms in zachte sneeuw, soms in fel zonlicht. Wanneer het sneeuwt, ontstaat een bijna magische sfeer: witte vogels in witte vlokken, dansend, roepend, baltsend.
Hoe fotografeer je kraanvogels in de sneeuw?
“Een beetje overbelichten geeft al een geweldig effect.” Soms zijn er tientallen vogels, soms maar een paar; soms dansen ze, soms staan ze stil. Maar wanneer het goed zit, is het onvergetelijk: twee vogels die synchroon springen, een jong dat met een takje speelt, een groep die in tegenlicht wegvliegt.
We hebben geluk: door het conflict tussen China en Japan zijn er de eerste dagen nog maar weinig Chinese fotografen. Op de laatste zondag verandert dat helaas, en wordt het zoeken naar een goed plekje tussen de grote statieven, lange lenzen en brede schouders.
© Ronald Vriesema
Stellers zeearenden in Rausu: spektakel op het pakijs
In Rausu wacht een ander hoogtepunt: de Stellers zeearend. De eerste dag is stormachtig en de boot kan nauwelijks uitvaren; de zee is wild, de wind snijdt en schuimkoppen slaan tegen de romp. We varen even uit, iets buiten de haven, recht onder de kust. Gelukkig laten de arenden zich al snel van dichtbij zien en duiken ze op vlak bij de boot. Dat levert ruige, dramatische beelden op. We maken al snel rechtsomkeert, terug naar de luwte van de haven. De kapitein schettert door de omroepinstallatie iets op z’n Japans gevolgd door “Refund, refund”. We krijgen ons geld terug en mogen terugkomen.
De volgende ochtend is alles anders. De lucht is helder, de zee kalm, en de boot vaart diep het pakijs in. Overal liggen ijsschotsen, blauw en roze in het ochtendlicht en daarop tientallen Stellers zeearenden en gewone zeearenden.
Zodra de arenden massaal opvliegen, ontstaat er een spectaculair schouwspel: Synchroon klappende vleugels glijden hun schaduwen over het ijs, terwijl hun scherpe klauwen prooien uit het water en vanaf de ijsschotsen grijpen. Iedereen fotografeert alsof de geheugenkaarten oneindig zijn.
Ad van der Zande
Tsurui: op pad met de ‘meester’
In Tsurui verblijven we bij de bekende fotograaf Makoto Ando. Hij neemt ons mee naar zijn “geheime plekken”, geeft strenge instructies en corrigeert iedereen met theatrale flair, soms hilarisch, soms frustrerend.
Toch levert het vooral ook bijzondere ontmoetingen op, zoals met de Oeraluil: kleine, pluizige uilen die roerloos in bomen zitten. We leren dat fotografie soms geduld vraagt, soms improvisatie, en soms vooral relativeringsvermogen.
De laatste dagen: mist, rijp en afscheid
De laatste ochtenden brengen ons terug naar de Otawa-brug, waar kraanvogels in de rivier overnachten. De eerste ochtend is het wat regenachtig, maar op de laatste dag is er eindelijk lichte mist en vorst. Twee kraanvogels komen dichterbij en beginnen zelfs te paren. Een onverwacht cadeau.
Daarna volgt een laatste “gamedrive”: kraanvogels in de maïsstoppels, dansend in tegenlicht; vossen die door de sneeuw lopen; stille landschappen die nog één keer worden vastgelegd.
De tijd vliegt. De koffers gaan dicht, de auto’s worden ingeleverd. De vlucht naar Tokio voelt als het einde van een intens avontuur.
Meer dan fotograferen: eten, cultuur en gastvrijheid
Naast het fotograferen biedt deze reis een diepe duik in de Japanse cultuur. De culinaire ervaringen vormen een reis op zich: van het gemak en de verrassing van snacks en sushiboxen bij de 7-Eleven tot uitgebreide diners waar het ene kleine, smakelijke gerechtje na het andere voorbijkomt.
We raken gewend aan robotbediening en bestelsystemen met QR-code, maar genieten ook van de rust van een traditionele maaltijd, met lokale gastvrijheid centraal. Die gastvrijheid moet wel vaak met vertaal-apps worden overgebracht: zelfs in hotels wordt lang niet altijd Engels gesproken.
Ook het reizen zelf hoort erbij: de Shinkansen door het landschap, de hectiek van het overstappen op station Tokio met zware cameratassen, en het rijden in huurauto’s door sneeuwbuien en over witte wegen. De Japanse discipline en efficiëntie zijn overal zichtbaar, van de mensenstromen op vliegvelden tot het kaartjeskantoor van het park dat stipt op tijd opent. De momenten in de hotels vormen de rustige ankers in een reis die anders in een razend tempo voorbijtrekt: even bijkomen met een Japanse maaltijd of een goed gesprek.
Eindgevoel: een reis die blijft hangen
De reis is een aaneenschakeling van vroege ochtenden, koude vingers, warme bronnen, onverwachte ontmoetingen, lachbuien, sushi, sneeuwstormen, serene momenten en fotografische hoogtepunten.
“Vrijwel alle wensen zijn uitgekomen… sneeuwmakaken, wilde zwanen bij de dichtgevroren meren, dansende kraanvogels, Stellers zeearenden op het pakijs, vossen in de sneeuw, Sika-herten in prachtig licht en winterlandschappen met thermische activiteiten.”
Het is een reis die blijft hangen, in beelden, in verhalen, in herinneringen.
Benieuwd naar deze reis? Bekijk de reispagina van de Fotoreis Japan Hokkaido in winterse sferen.
Zie hieronder de prachtige foto’s die tijdens deze reis gemaakt zijn.
