© Anneke Pors
Auteur: René van Dam
Vleugels boven de Spaanse steppe – mijn fotoreis met Nature Talks
De vlucht naar Madrid verloopt gladjes, en terwijl we in een zachte boog afdalen, zie ik de goudbruine heuvels van Spanje onder ons liggen. Op Schiphol is al duidelijk dat het een leuke, diverse groep is: fotografen met verschillende stijlen, maar allemaal met hetzelfde vuur in de ogen. In de auto naar het hotel ontstaat meteen een gevoel van saamhorigheid. De reis begint nog maar net, maar ik voel nu al dat dit een bijzondere week wordt.
Ochtendgloren en het prachtige gouden licht
Onze dagen beginnen vroeg, heel vroeg. Soms stappen we in bijna complete duisternis in de auto’s die ons naar de hutten brengen. De wereld slaapt nog, maar wij zoeken het licht op.
Elke ochtend is anders. Soms hangt er een zware grijze lucht boven de valleien, dreigend maar ook mysterieus. Op andere dagen is de hemel helderblauw en kleurt de zon de horizon langzaam roze en goud.
Wanneer we boven de mistbanken rijden, tekent zich een zacht gloeiende oranje bol af boven een zee van wolken. Je vergeet haast dat je hier bent om te fotograferen. Alleen al dit soort momenten is heel bevredigend. In deze uren lijkt alles mogelijk. Het licht is zacht, bijna tastbaar, en iedere vogel die verschijnt, lijkt goudomrand.
Roofvogels dansen door de lucht
De roofvogels zijn het hoofddoel van onze reis. Op verschillende locaties zien we ze, vaak dichtbij, soms onverwacht. Maar altijd zijn we direct onder de indruk van hun verschijning.
Voor mijn ogen zweeft de Spaanse keizerarend met een rust die bijna onwerkelijk is, om vervolgens plotseling in een krachtige duikvlucht neer te storten. Later zien we ook een juveniel dier: lichter van kleur, nieuwsgierig en speels, alsof hij zijn plaats in de hiërarchie oefent.
De rode wouw beweegt als een danser door de lucht. Zijn duiken zijn zó snel dat mijn camera ze niet kan bijhouden. Maar als hij in glijvlucht dichterbij komt, kan ik de vogel perfect volgen.
© René van Dam
De kiekendief is brutaler, feller. Zijn gevechten met de rode wouw vormen een choreografie van snelheid en instinct.
En dan zijn er de onverwachte bezoekers: blauwe eksters die chaotisch heen en weer vliegen, een Egyptische mangoest die nieuwsgierig rond onze fotohut snuffelt, en een blauwe rotslijster die even pauzeert als een echte diva voor onze camera.
In de bergen verrassen de steenbokken ons met hun kalmte. Moeders met kalfjes, jonge dieren die spelen, en grote bokken die met elkaar in gevecht gaan.
Op de laatste dag zien we vale gieren en monniksgieren als zwevende tapijten door de lucht vliegen. Als ik ze massaal op het voer zie afkomen, voel ik de rauwheid en oerkracht.
In trance door de stilte van de steppe
Wat me vooral bijblijft, is de stilte. Niet de stilte van afwezigheid, maar de stilte van aanwezigheid. De geur van dennen, het droge gras dat in de wind ruist, het geluid van water dat door een stenige vallei naar beneden dendert: elk element vormt een decor dat mij bijna in trance brengt.
Je zit in een hut, omringd door bergen met hun besneeuwde toppen, en de wereld lijkt even stil te staan. Soms hoor je alleen het geluid van vleugels, soms het scherpe geroep van een wouw.
Samen in focus
De groep maakt de ervaring compleet. Elke dag beginnen we met een ontbijt waarbij de eerste grappen al over tafel gaan. We delen verhalen en verwachtingen en vragen ons af wat de dag gaat brengen.
Tijdens het fotograferen fluisteren we elkaar aanwijzingen toe. We delen momentjes van spanning, hilariteit en succes.
’s Avonds eten we uitgebreid en bespreken we de dag. De paella-avond is een prachtige afsluiting van de reis.
De reisleider Stefano is goud waard. Hij regelt alles, kent elke hut en elke vogel, en zorgt ervoor dat wij ons welkom voelen. De lokale begeleiders zijn streng maar rechtvaardig — hun respect voor de natuur werkt aanstekelijk.
© Ton Wester
Een vlucht naar inspiratie
Op de terugreis denk ik terug aan alle momenten van deze week: de koude ochtenden, de geur van de bergen, het geluid van vleugels en dat ene moment waarop een havikarend recht op onze hut afvliegt.
Deze Fotoreis Spanje geeft me meer dan foto’s. Ze brengt me rust. Verwondering. En het besef dat de mooiste beelden niet alleen in de camera ontstaan, maar vooral in mezelf.
Ik geniet. Van de natuur. Van de vogels. Van de mensen. En ja, de volgende reis staat al in de planning.
Zou jij ook deze fantastische herfstreis naar Finland willen maken? Kijk dan eens naar onze fotoreis Spanje 15 soorten roofvogels.
Zie hieronder welke prachtige foto’s tijdens deze reis gemaakt zijn.
